صالحان رسيد و نيز مقصود از اين تقاضا ، رسيدن به كمالات صالحان در آخرت ، بدون عمل و احراز شايستگى در دنيا نيست ؛ بلكه خواستنى مراد است كه در ليلةالقدر مقدّر گردد و خواننده در اين عالم از راه عمل و بندگى حقيقى ، در طريق نيل بدان واقع شود و به نتيجه‌اش كه كمال انسانيّت و شهود حضرت حقّ سبحانه مىباشد ، نايل گردد . بنابراين ، از اين درخواست ، در واقع تقاضاى ظهور آن چه خداوند با تعليم اسم‌هاى خود به انسان و آفريدن او بر اساس فطرت توحيدى در خميره‌ى وجودى او نهاده ، اراده شده است . دعاى بعد از دو ركعت از هشتاد ركعت شب نوزدهم ( 2 ) اظهار توحيد اعظم توسط معصوم - عليه‌السّلام - در اين دعا ، خداوند خود را ، در پانزده مورد به يگانگى خاصّ : « أَنْتَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلّا أَنْتَ . » خوانده و در آخر هر بخش به صفات و اسامى ، ستوده شده است . از اين گونه خواندن حضرت حقّ كه انحصار خاصّ توحيدى از آن استفاده مىشود ، برمىآيد كه معصوم - عليه‌السّلام - بنابر نقل ، در مقام اظهار توحيد اعظم بوده و مىخواسته به عينيّت كمالات الهى با ذاتش اشاره بفرمايد . از همين رو ، در يك بخش بعد از تهليل خاصّ ياد شده ، مىفرمايد : « مِنْكَ بَدَأُ الْخَلْقُ ، وَ إِلَيْكَ يَعُودُ . » « 1 » آفرينش از تو آغاز گشته و به سوى تو باز مىگردد . و در بخش ديگر مىفرمايد : « لَمْ تَزَلْ وَ لا تَزالُ » « 2 » ؛ ( همواره بوده‌اى و خواهى بود . ) و در بخش ديگر مىفرمايد : « أَلْواحِدُ الْأَحَدُ » « 3 » ؛ ( يگانگى بىهمتا . ) ، و در قسمتى مىفرمايد : « أَلْمَلِكُ الْقُدُّوسُ . » « 4 » ؛ ( فرمانرواى بسيار پاكيزه [ از هر عيب و نقص ] ) .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 169 . ( 2 ) . همان . ( 3 ) . همان . ( 4 ) . همان .